Decisions: Deactivated, Basta, Para Kay Luigi

Fall Out Boy - What A Catch, Do.. download at emp3

Ito yung last song na nirelease ng Fall Out Boy bago sila nagdecide na magpapahinga muna sila. Sabi nila, isang taon lang naman daw. Ang pinagtatakhan ko, matagal ng tapos ang "isang taon" nila. Asan na kaya sila.
      
Ang daming nangyari at nangyayari. Kaso, ang mangyayari, medyo mahirap i-predict unlike sa inaakala natin kung minsan.

Kasunod kasi ng salitang decision yung acceptance .Gaano man kahirap o kadaling tanggapin, carry lang dapat kasi may paki naman yung nasa taas. Depende na lang siguro sa mga sarili natin lahat.


Deactivated

Maraming nagtataka at nagtatanong. May iba pa sigurong nangungulit. Gusto ko ring malaman e. Pero pinili kong wag na lang. Kung anuman yung "mga other personal reasons" niya, alam kong nag-iisip siya at di ko siya kukulitin. Alam kong di siya nag-eemo, alam kong malalim yun. Naiintindihan ko.

Basta

Bakit ayaw na niya? Hindi siguro dahil sa ayaw na niya. Tulad ng narinig ko mula sa kanya, di naman mapipilit yun. Kusang darating, kusang mararamdaman. Ang mahalaga, nagkapatawaran. Di tamang ipilit at di tamang madaliin. Minsan dapat munang ipahinga yung sarili sa pressure. Minsan di enough na patawarin ng nagawan ng kasalanan, pwedeng pagpapatawad din sa sarili yung isa sa mga sagot. Bigyan natin ng chance mga sarili natin para huminga ng malalim, tapos ngumiti. I believe sincere smiles do help. Wag na tayong maging unfair sa mga sarili natin, kung nagawa na natin lahat, tama na muna. Nasabi na natin yung mga gusto natin. Bahala na lang yung nakikinig kung paano niya tatanggapin. Di ko sinasabing dapat ganito ang gawin. Wala naman ako sa posisyon. Mula sa mga nangyayari, kaya ko naisip yung mga ganitong bagay. Tulad ng motto ng pinsan ko: Life goes on. Di pwedeng hayaan nating mabuhay tayo sa loob ng isang isang araw na puro lungkot lang at bigat sa loob. Kailangang ngumiti rin tayo, minsan di para sa iba, pero para sa mga sarili natin. Akala lang natin lame, but no one can really tell.


Para Kay Luigi

Nakatunog na ko. At ang nakakatuwa pa niyan, di lang ako. Napag-usapan na namin minsan, mga dalawa hanggang apat na beses na. Di imposibleng di na namin siya magiging kaklase next sem. Yung post niyang "Something," dun siguro nagstart. Ang naisip ko pwedeng dalawa lang yan. Pwedeng may pagshishift o pagtatransfer na magaganap. Hindi nawala yung duda, until nung kasama na siya sa conversation tungkol sa oras na pagpunta para sa enrollment ng sabay-sabay, kung mag-iirreg ba siya o hindi. Nabura na sa isip namin, lalo na nabother kami dala na balitang alas-syete ng umaga halos ng pasok namin next sem.

Nabigla kami kahapon. Nakakatawang isipin na six days na pala siyang pumapasok sa ibang school. Medyo nakakaloko, ahaha. Kahapon din habang nagkoconfess na siya, di ko mapigilang maiyak. Kundi lang talaga dahil sa mga kasama namin, malamang tumulo na. Ang nakakatawa pa diyan, pati pala si Earl naiyak. Yung feeling na "Wow, bongga ka!" tapos biglang "Hindi nga?" Tuloy, General Assembly ang ending ng meeting namin. Di sinasadyang magbago yung atmosphere.

Nakaka-inis kasi si Ja, siya yung nag-oopen lagi ng "tingin niyo, ilan kaya sa'tin yung gagraduate ng magkakasama?" Ilan ang matitira? Ilan ang maiiwan? Open naman kami, alam naming darating yung ganung moment. Pero di ko ineexpect na muntik na kong maiyak nung finally ay nag-umpisa na yung kinakatakutan namin.

Ganun pa man, bilib ako sa kanya, masaya ako para sa kanya. Yung ginawa niyang desisyon, di biro yun. malaking hakbang tulad ng sinabi niya sa blog niya. Isa yun sa mga pinaka-mabigat na desisyong pwedeng gawin ng isang tao. Dalawang taon na kasi yung nalaan, dahilan kung bakit umuusbong yung panghihinayang feeling. Pero kung iisipin, lalong lalaki yung panghihinayang kung patatagalin pa yung pagse-stay at wala pa ding nangyayari. Masaya kami dahil yung ginawa niya, tama. Kung kaya, bakit hindi? Kung may pagkakataon, bakit hindi subukan?

Hindi ko sinisisi ang school. Naiintindihan ko ang standing namin. Pero kahit saang anggulo tignan, factor ang school. Kaya naniniwala kaming tama ang ginawa niya. We support him. At tulad ng sabi ni Earl, "matalino siya," andoon yung deep interest niya sa multimedia. Nakakatuwang isipin na mas madedevelop na niya yun.

Mamimiss namin siya syempre, at umaasa kaming makakilala siya ng mga magiging kaibigan niya. Yung mga maiintindihan yung pagkahilig niya sa Battle Royal at pag-arrive niya ng late :')

Iggi, tulad ng sabi ko kagabi, galingan mo, at kung walang matambayan, alam mo na kung sinong pinakamalapit na pwedeng puntahan. Kung kayang hilain si Sheng, go! Hihilain ko din yung ibang pumunta sa'min :') Good luck ha. At good luck din sa pag-amin mo sa iba pang may hindi alam. Lagot ka kina Cath, ahaha. Wag niya muna sana tong mabasa.

Dami ko tuloy nirereminisce, ikaw yata yung una kong naka-chat at nakatext sa mga boys, ahaha, at buti naman nagpapilit ka sa Bolinao! Anak ng strawberry sundae yan. Buti na lang at kaya pala. 

Di ko iwiwish na sana 'wag mo kaming kalimutan, alam naming hindi mo gagawin :') 

Yung song nga pala sa taas, alam mo na, favorite di ba?

Sabi nga ng isang kaibigan, MAY DALAWANG TAON PA, MARAMI PANG PWEDENG MANGYARI. Kaya natin 'to guys :')